1e Elftal

IMG_9182 (aangepast)

Bovenste rij van links naar rechts:
Elleke Visschedijk (fysio), Ellen Vrijkorte (fysio), Sander Kempers, Lars Roord, Martijn Punt, Lucas Vreijsen, Bart Rosink, Daniel Beernink, Kay Ter Brake, Stijn Koertshuis, Stefanie Morsink (fysio), Nicole Elderink (fysio)

Onderste rij:
Jeroen Nijhuis, Stan Scholten, Mart Koertshuis, Robin Kleinstra  (Hoofdtrainer), Jordy Diekman, Tom Bulter, Martin de Jong (leider), Niels Buyvoets, Bonno Tellman, Luuk Bulter.

Op de foto ontbreken de spelers Jacco Punt en Wes Roord en leider Tonny Punt

 

La Premiere 1-SV De Lutte 1    0-0

Vandaag niet een zondag als alle anderen. Het was moederdag. Maar de KNVB bepaald dat de band met moeders niet zo belangrijk is en haalt ons spelers en staf hardhandig weg bij de familie. Natuurlijk is dat emotioneel. Dat merkte je al aan de voorbespreking. Een betoog van onze trainer, waarbij een traan nauwelijks in te houden was. Het was een motivatiespeech zoals zelden vertoond. Martin Luther King, ja, was wel aardig. Het motivatiefilmpje van Steef Maclaren tijdens het kampioenschap van Twente, mwoh. Johan van olde Barneveld vlak voordat hij in de 14e eeuw onthoofd werd, ging wel. Deze speech van Iwan Bult in de kantine van SVDL op moederdag 2019, ja, dat was er 1. Inclusief nieuwe verzorgster dan naar Almelo. Aangekomen  bleek dat er honderden mensen naar onze wedstrijd wilden komen kijken. Maar deze mensen sloegen vlak voor de La Premiere kassa alsnog linksaf, richting SC Heracles, dat thuis speelde tegen Excelsior. Qua doelpunten die middag een verstandige keuze. Heracles verloor met 4-5, dus 9 goals. Bij ons, ja, dat kan ik nog niet schrijven natuurlijk. Anders weet je gelijk dat het 0-0 werd. Volgens Tom een goed veld, zo vertelde hij voroaf. Volgens teamgenoten viel dat wel mee. Lucas wilde nog proberen om een hoog gebouw 500 meter verderop met de bal te raken, maar dat bleef bij een wens gelukkig. Anders bal kwijt. Maar dan eindelijk het begin van de wedstrijd. Natuurlijk eerst gekeken naar de zon, de draai van de aarde en windvoordeel voor de kantkeuze. Met een scheidsrechter, zal de naam niet noemen, wisten we al dat het lastig zou worden. Die had ons al eerder punten gekost. En ook nu ging dat gebeuren. Na 5 minuten een mooie aanval en vanuit een corner kwam Jacco binnen de 16 meter aan de bal. En onze blonde rots in de branding werd finaal onderuit geschoffeld in het strafschopgebied. Vriend en vijand hierover eens, penalty voor SVDL. Ook de man aan de kant met rood-witte stok en labrador. Ook Stevie Wonder akkoord voor strafschop. Het wachten was op het fluitje en het wijzen naar de stip. Even was het stil op aarde. Je hoorde niets. Niet de vogels, de krekels of het publiek bij Heracles. Maar ook niet het fluitje voor de penalty. Onze ref, die op 5 meter afstand stond,  besloot om door te spelen. Om moederloos van de worden. Moederloos overigens als woordgrap, omdat we op moederdag zonder moeder zaten. Daarna ontspon eigenlijk een gelijk opgaande wedstrijd. Aan beide kanten wat mogelijkheden, meer ook niet. Wij konden vanuit de opbouw onze aanvallers niet goed bereiken. De ruimtes werden dichtgelopen of de wisselpass werd niet gegeven. Zo wel veel duels en balverlies aan beide zijden, overigens in een uiterst sportieve wedstrijd. Compliment aan beide teams. In de rust besproken hoe we tot aanvallen konden komen. En brak er een leuke slotfase aan. Wij probeerden aanvallend te wisselen, probeerden 3:4:3 formatie, wat toch goede kansen opleverde. Lucas een keer alleen op de keeper met de kans op 0-1. Een aantal aanvallen, die net op de eindpassing misliepen. Maar ook een fase waarin La Premiere sterker werd en moeten we Tom bedanken voor 2 mooie reddingen. Kortom, het kon alle kanten op. En omdat er wat wissels waren, natuurlijk een beetje blessuretijd logisch. Blessuretje hier en daar en dan mag je blij zijn met 3 minuten extra. Het werden er 10. Ook hier weer volkomen onduidelijk waarom, maar voor beide teams de gelegenheid om de winst alsnog binnen te halen. Dit lukte niet. Het Centrum verloor van DTC, zodat we de kans behouden op de 4e plek, een positie dat mogelijk recht geeft op nacompetitie. Volgende week rust en daarna laatste wedstrijd tegen Phenix uit.

 

SV De Lutte 1-SVV 1     7-0

Een bijzonder weekend achter de rug. Want zaterdag zagen we onze nieuwe koningin Amalia voor het eerst in een wat actievere rol op televisie. 15 Lentes jong inmiddels is ze. En er volgens mij klaar voor. Net als onze eigen Lars, die was er op koningsdag ook klaar voor. Hij waagde een poging bij het vrouwelijke schoon, maar net als met voetbal, het lukt niet altijd. U leest verder op in het verhaal of het dit keer wel lukte. Mooi he, een verslag met een cliffhanger. Even terug naar koningsdag, jammer van de regen, maar dat weerhield een aantal spelers van ons er niet van om naar een festival te gaan. En de combi regenval/nat gras festival geeft 1 zekerheid. Het is er drassig en glad. Tegen mijn kinderen zei ik vroeger als ze op asfalt liepen: “niet rennen, anders val je”. Toen waren ze 3 ofzo. Maar je verwacht niet dat je een 20 jarige jongen moet waarschuwen dat je niet moet rennen op een drassig veld. Onze Wes deed dit wel, gleed uit en hopla, liesblessure. Kon niet meedoen tegen SVV. Hij kon wel op de bezem terug, die had zijn broer Lars geregeld.

De zondag zou droog verlopen volgens het KNMI. Maar mooi dat het in de warming up begon te regenen. Volgens Elleke (verzorgster) bleef het bij een kort buitje en daarna droog. Maar ook deze voorspelling klopte niet. Hele eerste helft gewoon bagger met het weer. En dan ook nog later moeten beginnen. Onze scheidsrechter van dienst, was zijn schoenen vergeten en moest eerst weer naar huis terug. SVV was al op het veld, waardoor zij de warming up wel heel lang zou duren. Wij hielden onze spelers tactisch als we zijn als staf, nog even binnen. Maar eindelijk, kon het dan toch beginnen. SV De Lutte zat direct goed in de wedstrijd. Er kwamen kansen voor Luuk en Stan, maar deze werden nog gemist. Aan de andere kant ook een grote kans voor SVV, maar Tom bracht hier redding. Ook in de situatie daarna kwamen we nog even goed weg. Maar deze 2 mogelijkheden waren ook de laatste kansen die SVV zou krijgen. Voor de rest een dominerend SV De Lutte. Via goed positiespel kwamen we steeds meer tot kansen. De eerste goal was er 1 uit het boekje. Steekpass vanuit het middenveld, Luuk hierdoor alleen op de keeper, afleggen op de meegelopen Bonno die gemakkelijk binnen kan tikken. Kort daarna de 2e goal. Ook een mooie trouwens. Luuk speelt aan de linkerkant zijn man uit, de 16 meter in en met een mooie passing richting de penaltystip, waar Stan met een vooractie vrij komt van zijn man en half hoog binnenschiet. En dat alles binnen het half uur. Het laatste kwartier van de eerste helft werd wat rommelig. Komt mede doordat het positiespel/veldbezetting minder werd. Alsnog de 3-0 voor de rust, door Stan. Overigens kan zijn dat ik de volgorde van spelers die scoren verkeerd vermeld. Kan ik me ook echt niet meer herinneren. Lekker de rust in onder toeziend oog van Erik ten Hag. Mooi he, op zondag in de kelderklasse van het amateurvoetbal en 2 dagen later Tottenham Hotspur uit. Maar goed, een stimulans voor diegenen die nog in aanmerking denken te komen voor betaald voetbal. En dat zagen we in de 2e helft terug. Bart raasde als vanouds langs de rechterkant en kwam regelmatig gevaarlijk en op volle snelheid door. Zover zelfs dat hij bijna scoorde. Op de linkerflank hetzelfde verhaal voor Sam Tagliavieko, die op het laatste moment van scoren werd afgehouden door de keeper van SVV. Jacco schoof steeds vaker in en kwam tot een aantal kansen. Stijn. Mart en Daniel zorgden voor de balans als onze verdedigers onderweg waren. De 4-0 kon ook niet uitblijven. Luuk met een bekeken schuiver droog in de hoek voor een verdiende goal voor hem. En dan was het Bonno time. Ofwel BT7. Net 3 maanden drank en carnaval achter de rug, maar nu een enorme sprintduel winnend van de keeper van SVV. Zeker 30 meter zij aan zij, maar Bonno de snelste, zodat hij de 5-0 kon binnen tikken. En ook de 6-0 kwam op zijn naam. Weet even niet meer hoe die ging. SVV had het al opgegeven. En moesten ook de 7-0 door Lars toestaan. En zo scoorde Lars in 1 weekend twee keer. Eentje tijdens deze wedstrijd en een keer op het festival met een dame, waarvan ik de naam even niet meer weet. Iets van Eline of Hetty of zo. Lijkt niet op elkaar, maar het is ook lawaaiig in de kantine. De scheidsrechter was na afloop teleurgesteld in onze club. Volgens hem moet de thuisclub een gehaktbal voor hem klaarzetten. Dat was te doen gebruikelijk. Nou ja, op tijd komen is ook te doen gebruikelijk en dat is ook niet gelukt.  Al met al een goede wedstrijd gespeeld, 3 punten en weer toe werken naar de volgende wedstrijd, uit bij La Premiere. Over 2 weken dan.

 

SV De Lutte 1-Berghuizen 1     1-1

Witte donderdag, goede vrijdag, vrije zaterdag. En zo een aantal van die dagen met speciale namen. Dit weekend stond in het teken van veel dingen. Zo was er het naderende kampioenschap van FC Twente. Maar helaas ook aanslagen in Sri Lanka. Matthieu van der Poel wint op grandioze wijze de Amstel Gold Race. En natuurlijks vierden we Pasen. Je kent het wel, eitjes, familie, gele kuikentjes en de kruisiging van Jezus op Goede vrijdag. Dat laatste vind ik een vreemd verhaal. 2019 Jaar geleden zou daar dan Jezus hebben rondgezworven. Ok, snap ik. Hij werd destijds aanbeden door hele volksstammen. Maar hij werd veroordeeld als misdadiger en aan het kruis geslagen. En dat noemen we dan Goede Vrijdag. Daar klopt iets niet. Ergens denk ik dan dat hij ook wel iets heeft gedaan dan, wat maakt dat dit gebeurden. Doe je niet zomaar, iemand aan een kruis slaan. Waar rook is, is vuur. Maar dan na 3 dagen is hij neergestegen of omhoog gedaald. Beide zou kunnen, maar hoe dan? Zal toch met hulp zijn gebeurd van buitenaf. En omdat toen de brandstapel de variant was op cremeren, moeten we ervan uitgaan dat hij werd begraven en dat handlangers s’nachts het graf hebben opengebroken. Daar staat ook celstraf voor. Het hele verhaal speelde zich af in de bergen en in verschillende huizen. Hee, Berghuizen, toevallig onze tegenstander van 2e Paasdag. Vanwege Twente kick off om 12.00 uur. Warming up was beter dan de laatste weken. Mooi moment was de panna van de assistent trainer bij Lucas haha.  Dat gaf de burger moed. We speelden ook wel om de laatste kansen voor een plek in de top 4. Vanaf het begin ontstond er een redelijk neutrale wedstrijd. In de eerste fase een wat sterker Berghuizen. De eerste 2 mogelijkheden waren dan ook voor onze gasten. Een mooie vrije trap van Olde Hendriksman belande op de paal. Kort daarna bracht het houtwerk opnieuw redding voor De Lutte na een Berghuizense aanval via links. SV De Lutte komt daarna met wat mogelijkheden, maar meer dan dat was het niet. Er was voldoende strijd en er waren aanknopingspunten voor de 2e helft. Tijdens de rust aangegeven dat we toch echt vanuit de opbouw moesten gaan spelen. Die mogelijkheden lager er voldoende. Ten opzichte van lange ballen en daarna balverlies. En ik moet zeggen dat we dit in de 2e helft beter deden. Het veldspel werd beter, we kwamen meer aan aanvallen toe, zonder nu direct gevaarlijk te worden. Des te zuurder is dat we de 0-1 om te oren krijgen. Diepe bal van Berghuizen, buitenspelsituatie, echter vriend en vijand lopen door en door miscommunicatie achterin kan Berghuizen profiteren van deze situatie. En vervolgens de wedstrijd proberen te neutraliseren. Met aanvallende wissels geprobeerd om het spel te beïnvloeden. Berghuizen moest achteruit, maar bleef de 16 meter lijn aanhouden en ze gaven weinig weg. Eigenlijk tot aan de laatste 10 minuten. Daarna kregen wij mogelijkheden, maar stond de keeper in de weg. Lucas schiet net naast. De gelijkmaker hing in de lucht, maar leek niet te vallen. Maar doordat de scheidsrechter 7 minuten blessuretijd gaf bleven we doorgaan. Dat is een groot compliment aan de groep. Strijd en passie tot het laatste moment. De gelijkmaker viel dan alsnog in de 97e minuut. Ivo speelt de bal voor de 16 meter breed op Jacco, aanname was goed, naar binnen trekken en verwoestend afdrukken. Dat laatste was de bedoeling. Maar de keeper van Berghuizen dook over de bal heen en daardoor alsnog een punt voor SV De Lutte. Trainer van Berghuizen krijgt nog rood voor niets zeggen. Niek leest dit verslag dus zal hierin steunen. Was ook niets aan de hand. Kort daarna aftrap en eindsignaal. En dan samen met Berghuizen de kantine in voor de wedstrijd van FC Twente. Mooi dat dit samen kan, mooi gebaar van Berghuizen. Een voorbeeld voor heel veel andere clubs.

 

SV De Lutte 1-Het Centrum 1      1-1

Wedstrijdverslag wordt intern gehouden.

AVC Heracles 1-SV De Lutte 1                   1-2

De wedstrijddag begint doorgaans met een wedstrijdbespreking. Trainer Iwan begon de bespreking met een stukje historie van Heracles. Zo begon hij over het feit dat de eerste donkere voetballer in Nederland voor Heracles speelde. Dat klopt wel, maar de naam die hij noemde was verkeerd. Het ging namelijk om Steve Mokone, bijgenaamd De Zwarte Meteoor. Hij zorgde in 1958 met 2 goals in de kampioenswedstrijd dat de landstitel voor het eerst naar Heracles ging. Daarna vertrok hij naar Cardiff. Verder speelde hij voor Barcelona, Valencia en Torino. En werd hij in 1977 veroordeeld voor 12 jaar gevangenisstraf voor het mishandelen en verminken van zijn vrouw en diens advocate. Na 10 jaar kwam hij vrij vanwege goed gedrag.  Maar goed, met valse informatie dus richting Almelo. Dat werd geen gemakkelijke rit. Op de weg van Hengelo/Zenderen naar Almelo kwamen we achter een oud echtpaar te rijden, dat structureel 30 km per uur te langzaam reed. Deze lage snelheid maakte wel dat ik als bijrijder veel van de natuur kon zien. Zo was daar een ooievaar in een nest te zien even voorbij Zenderen. Die lage snelheid had Tonny ook beter kunnen aanhouden overigens. Dan had het hekwerk bij AVC Heracles er nog gestaan.

We speelden  met dezelfde basiself als de afgelopen week. Kunstgrasveldje met de wind dwars over het veld. Wel met zonnetje, waardoor het continue kiezen was om de winterjas aan of uit te doen. Wissels waren de bidons vergeten en wat opviel was dat de kleedkamers op ongeveer een half uur lopen lagen van het speelveld. Dan de wedstrijd, een eerste kwartier was het wennen aan alles. Kunstgras was droog en stroperig, (wel mooie sprieten) en AVC speelde met 2 spitsen met diepgang vanaf hun rechterkant. Maar na dit kwartier stonden we als een huis. We gingen weer de duels winnen en we lieten de bal goed gaan. Regelmatig wisselen van kant. Het resulteerde in een aantal kansen en mogelijkheden in en rondom de 16 meter. Een kopbal ging over en een tweetal schoten gingen nog naast het doel. Al met al was het wachten op de 0-1. Die kwam er dan ook. Vrije trap voor SVDL een stuk buiten de 16 meter aan de rechterkant. Ideaal voor een linkspoot. Met Stan Kantelapiera hebben we die ook in huis. Met een streep schoot hij de bal langs de muur en de bal sloeg in de verre hoek als een granaat in het zijnet. Zelf zou ik hem nog iets meer in de kruising hebben geschoten, maar ok, Stan is nog jong. Ook daarna een sterker De Lutte. Achterin gaven we niets weg en we bleven aandringen op een volgende goal. Vlak voor rust komt deze er dan. Vanuit een corner van Kantelapiera komt de bal vanuit een scrimmage bij Jacco en vanuit een halve draai en halve volley schiet hij binnen. Dat is lekker de rust in gaan in ieder geval. Daar waar de ranja klaar stond. De rust leek kort, omdat we natuurlijk een tering eind moesten lopen naar de kleedkamer en terug. In de 2e helft kregen we meer ruimte, maar meer dan balbezit kwam hier niet uit. Soms is minder meer. In een dergelijke fase moet de veldbezetting goed zijn. Iets uitzakken en aanspeelbaar zijn is soms beter dan te diep te staan. Positiespelspel spelen, snel spelen, veldbezetting goed houden en zorgen dat de passing naar de aanvallers goed is. Nu zagen we teveel half hoge ballen als eindpass. Alsnog kregen we nog wat kansen. Sam werd nog eens op volle snelheid de diepte in gestuurd, maar de snel uitkomende keeper pakte de bal, echter Sam gleed met een ware buikschuiver nog gevaarlijk richting de doellijn. Zonder bal telt dat niet, dus geen score hier. Vanaf de kant werd er driftig gecoached op “balbezit” tot hilariteit van de supporters. In de allerlaatste minuut nog een vrije trap voor Heracles op onze eigen 16 meter. De scheidsrechter en onze spelers waren bezig met het formeren van een muur. Tom was de muur aan het zetten en stond op dat moment tegen de doelpaal. Zodat de bal daar in elk geval niet tegenaan kon komen. En de speler van Heracles wachtte het tafereeltje verder niet af en schiet de bal droog langs alles en iedereen in de lege goal. Verbazing alom, telt de goal wel of niet? Maar de scheids fluit direct af voor het einde, zodat pas later bekend werd dat de goal wel telde. Nou ja, nog steeds 3 punten terug naar De Lutte. In de bestuurskamer werd Bart Bulter gemist door een AVC bestuurder. De belofte voor een biertje na de wedstrijd kwam zo niet tot stand. Op naar de volgende week, thuis tegen het Centrum. En hiermee het startsein tot een Europa Liek week, daarna op donderdag Manderveen en daarna direct Vosta uit. Belangrijke week dus voor het verdere vervolg.

 

 

DTC 1-SV De Lutte 1    0-2

Vandaag op bezoek bij de ongeslagen koploper DTC. In de wedstrijdbespreking geleerd dat de letters DTC staan voor Lattrop-Tilligte Combinatie. Vlak voor het veld stond nog een Mariakappelletje, alwaar onze nieuwe assistent/assistent trainer Kay om de hulp van boven heeft gevraagd. Sportpark lag er mooi bij. Allemaal plantjes die nog moesten worden ingepoot. Zonnetje, een briesje, en een mooi landschap achter de goal. Ja, je moet het wel willen zien natuurlijk. Het veld paste precies in het glooiende gebeuren, erg hobbelig, waardoor we al wisten dat goed voetbal lastig zou worden. DTC heeft aan de zijkant een mooie toiletgroep, aangeduid met grote letters H voor heren en D voor dames. Mooi dat Lucas, die nodig moest, voor deze deuren stond en terugkwam met de vraag waar de wc was. Nou ja, daar dus. Vooraf nog even over de stand van de zon gehad, in relatie met het draaien van de aarde (of de zon) ten opzichte van de 2e helft. Detailgericht als we zijn. Dan de wedstrijd, die begon zoals we de warming up hadden gedaan. Niet scherp. Na 1 minuut al een enorme kans voor DTC, echter Tom en Bart voorkomen de snelle voorsprong voor DTC. In de 6e minuut een fraaie vrije trap van DTC op de paal. En zo komen we 2x goed weg. Na een kwartier nemen we langzaam de wedstrijd over. We gingen meer duels winnen en kwamen meer en meer op de helft van DTC te spelen. Jacco schoot net voorlangs, een kopbal ging naast en enkele voorzetten waren dreigend. Mooi om te zien is datgene we nu 2 weken trainen, er in deze wedstrijd ook uitkwam. Ik kan helaas niet zeggen wat dit is, omdat er een kans is dat andere clubs dit verslag ook lezen. En zo kwam ook de rust na 45 minuten hier in het pittoreske Dinkelland. Waar de rivier de Dinkel nog ongerept door het landschap zijn weg vind en afhankelijk van de stroming uitmond in de Ijssel of in de Vecht. In de 2e helft kon De Lutte het  spel van het laatste half uur in de 2e helft doorzetten. Met veel strijd en passie wonnen we veel duels. En hielden we druk op de defensie van DTC. Een hele mooie aanval over een aantal schijven met uiteindelijk de bal terugleggen naar de rand 16 op de instormende Luuk werd door de keeper gepareerd. Daarna uit een corner van Stan kantelapiera een mooie kopkans voor Stijn, maar net over. In het verslag van DTC op hun site stond ruim over, maar meer dan een halve meter was het niet. Stan krijgt nog een grote kans na een geweldige aanname, maar in de afwerking net uit balans. Tenminste dat denk ik, omdat ik de aanname heb gezien, maar de afwerking niet, omdat onze trainer al juichend voorbij kwam en het zicht op het moment supreme weghaalde. Maar de goal moest een keer vallen. We moesten onze goede spel beloond krijgen. En gelukkig gebeurde dat ook. Sander werd met een mooie passing vrij gespeeld in de hoek van de 16 meter lijn, hij neemt de bal uit de lucht aan, 1x stuiteren en daarna fantastisch in de kruising schieten. Mooie goal en de voorsprong. Daarna bleven we de duels winnen. Mooi om te zien hoe we de duels met volle overtuiging aangingen. En daarna via combinatievoetbal verder te spelen. De 0-2 was vervolgens mooi en bevrijdend. Met mooi bedoelde ik dan de stappen voorafgaande de 0-2. Via combinaties en een steekpass, Stan vrij voor de keeper gezet. Dat was mooi om te zien. De afronding van Kantelapiera was, tsja, niet slecht voor dat het met zijn rechterbeen moest. Eigenlijk een mislukte poging dat daardoor een andere richting kreeg dan dat de keeper DTC dat niet had verwacht. Daarna de wedstrijd uitspelen en wachten op het eindsignaal van de scheidsrechter. En voor de mensen die Veronica Insite kijken en het filmpje van de voorzitter van Telstar wel eens hebben gezien: Man off the match: het hele fucking team!

 

SV De Lutte 1 – Langeveen 1     3-3

Twee weken geleden zat ik nog in een t-shirt buiten op het vakantieresort Bad Bentheim vlak over de grens. Nu, een stuk dichter bij de zomer was het alsof de gehele Noordzee over ons sportpark werd uitgestort. De regen viel langdurig met bakken uit de lucht. Maar op de bank was men hier best tevreden over. De boeren hoeven dan niet meer te klagen over droogte. Op het veld dacht men er anders over. Door de regenval heb je minder zicht en heb je geen ruitenwissers voor de ogen. Maar toch lieten we een aardige 1e helft zien. Vanaf het begin was het SV De Lutte met het meeste balbezit, bij vlagen met prima voetbal. En werden er wat mogelijkheden gecreëerd. De 1-0 was dan ook dik verdiend. Lucas zette Stan Kantelapiera voor de keeper en onze Aitor kon beheerste met links binnenschieten. Dit al in de 9e minuut. Op zich denk je dan aan een niets aan de hand wedstrijd. Maar vanuit het niets, een omschakelmoment, de gelijkmaker van Langeveen dat al eerder een kans had gemist. Dat is even schrikken, maar SV De Lutte probeerde op dezelfde voet door te gaan. Niet veel later dan de 2e voorsprong vanuit een mooie aanval. Voor de luisteraars en beelddenkers: Kay op de middellijn aan de bal, opent naar de rechterkant via een dieptepass (over de grond!) naar Jacco, die vanaf de zijkant de 16 meter in dribbelt, strak voorgeeft en de inlopende Stan Kantelapiera tikt van dichtbij binnen. Een prachtig uitgespeelde goal. Over prachtige goals gesproken. Aan de andere kant Langeveen in de aanval, echter de bal kon op de rand 16 meter worden weggeschoten door Sam, die doet dat ook wel, maar min of meer de verkeerde richting op. De bal vliegt met een boog over Tom, zo in het netje. Voor de neutrale kijker een knappe goal, voor ons een tegenvaller helaas. Daarna worstelen richting de rust. Bakje thee en met goede voornemens de steeds heftig wordende regen weer in. Voor een helft met oplopende ergernissen. Allereerst geven we kort na de rust opnieuw een doelpunt weg. Een doelpoging van Langeveen van randje 16 wordt door Bart aangeraakt en ook deze vliegt vervolgens de goal in. En zo blijken alle 3 de tegengoals erg ongelukkig, maar het gebeurd wel. Langeveen zakte ver in, formatie 1:4:5:1, zodat wij veel balbezit hadden, maar eigenlijk niet veel verder kwamen dan de rand 16. Dat Langeveen de bal weer naar onze verdedigers schiet en zo een half uur lang. En met stijgende verbazing over het optreden van onze referee van dienst. Bij elke wissel of goal of gele kaart had de scheids ongeveer 2 minuten nodig om een streepje in zijn boekje te zetten. Die was nat geworden en dan gaat schrijven niet meer zo fijn. Tijdsverlies door hem al 3 gele kaarten+2 goals+reprimande trainer Langeveen+6 wissels, maakt 12 momenten van 2 minuten = 24 minuten tijdsverlies. Plus 2 blessure behandelingen Langeveen van 2 minuten, maakt een te verwachten blessuretijd van 28 minuten. Risico dat de neutrale lezer dit wat overdreven vind, maar komt helaas toch wel dichtbij de waarheid. De reprimande van de trainer Langeveen was, omdat hij zomaar schreeuwde dat hij wou wisselen. Dat kan toch ook niet. U las net 2 goals. De gelijkmaker viel 20 minuten voor tijd. Jacco schiet de bal diagonaal de hoek in en konden we op jacht naar de winnende treffer. En die kansen kwamen er toch zeker. Martijn van dichtbij geblokt. Jacco een grote kans, een kopbal vanuit een corner van Kantelapiera net over de lat. Het wilde maar niet lukken. Geen nood, we verwachten nog een behoorlijke blessuretijd, echter tot onze verbazing fluit de scheids af na 1 minuut 50 blessuretijd. Mwoh, de nodige frustratie hierover denk wel terecht. Volgende week Manderveen uit, helaas lukte het niet op Ria’s eetcafe te reserveren. Zodat we na deze wedstrijd de gehaktbal van 375 gram of kilo spareribs mis gaan lopen. Zit dat ook al niet mee. Net als de terugweg op het fietsje. Dikke sneeuw, koud, natte jas, helemaal terug naar Luttermolenpark, waar gelukkig de kachel aan was en er een zakje chips (paprika en nibits) lagen te wachten.

 

SV De Lutte 1-DTC 1         1-2

Vandaag kwam de koploper op bezoek. De combivereniging uit Lattrop en Tilligte. Ben dan wel benieuwd waar dan de letter “D” voor staat. De T en de C snap ik nog wel. Lattrop, een dorp waaraan menigeen nog wel herinneringen heeft. Wij gingen dan naar discotheek Thijs. (later Epic) S’ nachts warme saucijsjes eten aan de overkant bij de bakker. Tilligte heette vroeger Tylghede en stond bekend om de Westerveld Meul, een molen uit 1864. Na Christus dan. Voor Christus kan niet, toen hadden ze nog geen molens. Ook geen stenen. Mensen woonden in hutten van hout en klei met riet en leefden van de jacht. En ook SV De Lutte moest op jacht om de aansluiting weer te vinden bij de top 3. Eigenlijk vanaf het begin af aan een sterker spelend De Lutte. Omdat ik er niet bij was, weet ik niet wat de invloed van de aftrap en kantkeuze is geweest. Logische wijs zou je rechts van de kantine starten, omdat de zon volop scheen, maar nog wel laag aan de hemel staat en dus in de 2e helft tegen je werkt als je dan aan die kant speelt. Maar dit ter zijde. We kregen wat kansen, hadden een optisch overwicht, maar daar bleef het dan ook bij. En was het DTC dat de score opende uit een penalty, die eigenlijk onnodig tot stand kwam. Ongeveer 10 minuten later krijgen wij ook een penalty. Maar deze werd gemist door Martijn, die eigenlijk op zaterdag al bezig was met de penaltyvoorbereiding. Mooi voor hem dat hij kort voor rust een vrije trap echt precies in de kruising schiet en we alsnog met 1-1 de rust in konden. Mooie opsteker. In de 2e helft eigenlijk hetzelfde beeld. Een sterker De Lutte, maar het kansen missen begon al in de 1e minuut. In de eindpass of afronding ongelukkig telkens, waardoor het harde werken niet beloond kon worden. En dan zul je altijd zien, vlak voor tijd schiet DTC de bal wel binnen met een onmogelijk schot en zijn de punten alsnog voor hun. Een zeer onverdiende, maar erg pijnlijke nederlaag. Met die conclusie moeten we het doen en zal de carnaval straks het voetbal overnemen. Over 2 weken dan Langeveen thuis.

SV De Lutte 1-Fleringen 1            1-2

Vanavond een wedstrijd op Valentijsdag. Eigenlijk een avond dat je met je vrouw of vriendin op de bank zou moeten zitten, kijken naar een herhaling van All you need is Love van Robert ten Brink, doosje bonbons erbij, haardvuurtje aan en daarna als je geluk hebt seks op een berenvelletje. Maar nee, de plicht roept, lekker met 23 kerels het veld op en zien hoe het (voetbal) gedrag er weer uit zal zien. Gelukkig had ik het wedstrijdverslag van Fleringen al gelezen. Daar stond in dat de staf van SV De Lutte agressief aanwezig was. Dit soort uitlatingen zijn nu juist 1 van de redenen voor mij om te stoppen. Echt dat niveauloze (nivolooze?) gezeik van kerels zonder enige vorm van zelfreflectie. Normaal gesproken is het rustig aan de kant en in het veld bij ons. Door de vele overtredingen op het veld tijdens deze wedstrijd werden de reacties steeds wat heftiger, actie/reactie heet dat. Grappig dat mensen die bij het minste en geringste moord en brand schreeuwen een mening vormen over een ander als er vanaf ons kamp een paar keer heftig wordt gereageerd.  Zelf heb ik niet gehoord er door 1 van ons is geroepen dat Fleringen net zo goed een fusieclub kon worden tussen SVV en TVV. Als dat zo is, dan excuses, omdat dit natuurlijk niet zo is. SVV en TVV proberen WEL te voetballen vanuit een opbouw. Dan de wedstrijd. Na 3 minuten de snelle voorsprong voor SVDL. Vanuit een standaardsituatie en via een klutsbal kwam de bal tegen het hoofd van Lucas, die de val tegen het netje kopte. Kort daarna een grote kans voor Fleringen, voorzet van rechts, echter gemist door de spits van Fleringen. Wel een goed signaal van Fleringen dat erg veel energie in de wedstrijd legde. Zo ontstond er een 1e helft dat een beetje als volgt verliep: Blauw schiet de bal naar rood, rood naar blauw, blauw naar rood, rood naar blauw, overtreding en zo eigenlijk 45 minuten lang door. De bal raakte niet vaak de grond zeg maar. Af en toe een mooie voetbalactie van 1 van de partijen. Maar dat was het wel. Opsteker was dat ik voor het eerst in de 13 jaar dat ik meedoe aan de loterij een prijs had gewonnen. Nog wel de hoofdprijs, 2 wasbeurten bij Wessel. Moet nog uitvinden of dit voor de auto is of voor mij zelf. De 2e helft een sterke opening door Fleringen. Ook nu een snelle treffer, door een passeeractie van Fleringen in de 16, die vervolgens in de kruising werd geschoten. Die tik moest verwerkt worden, maar het lukte niet echt op terug in de wedstrijd te komen. Het bleef aan onze kant rommelig in balbezit, teveel balverlies, te gehaast willen spelen. Uiteindelijk was het Fleringen dat via een ingekopte voorzet op voorsprong kwam. Laatste kwartier proberen we het wel, was er wat meer balbezit op de helft van de tegenstander, maar het middenveld en verdediging van Fleringen hielden goed stand. En wint Fleringen de 2e periode, althans zo leek het. Al met al een draak van een wedstrijd voor de neutrale kijker. Zo kruipen veel teams steeds dichter bij elkaar in deze competitie. Bewijzen wij ons zelf een erg slechte dienst en zullen we ons weer moeten oprichten. Een vrij weekend moet de wonden helen.

 

TVV 1-SV De Lutte 1       0-2

De winter nadert zijn einde. De dagen worden langer, de eerste vogeltjes denken alweer aan het paren, gaan op zoek naar een partnervogel en starten met het bouwen van nestjes. Maar ook in De Lutte werd er in de laatste weken gebouwd aan een stabiel team dat in het 2e deel van de competitie ervoor moet zorgen dat promotie tot de mogelijkheden gaat behoren. Oefenwedstrijden tegen 3e en 4e klasse teams gespeeld. Tegen Oldenzaal, EMOS, LSV en afgelopen week winst tegen KVV Losser. Vol zelfvertrouwen dan gisteren tegen TVV. Tenminste als het weergoden het toe zouden laten. Want s ’nachts in mijn bedje tikte de regen urenlang tegen het raam. De weermannen hadden al veel regen en wind voorspelt. Maar alsnog het bericht dat het door kon gaan. Het veld lag er top bij volgens de ene, de andere vond het inderdaad niet drassig, maar wel gigantisch hobbelig. Goed voetbal zou die middag niet lukken, hard werken en duels winnen op het middenveld, daar zou het om gaan. Tijdens de warming up een mooi panna moment van Jacco bij Daniel. Niels heeft de weg naar het veld kunnen vinden, zo vanuit een nachtelijke slootervaring, alsnog fit genoeg om te komen kijken.
Dan de wedstrijd. Die begon spectaculair. Na 3 minuten kans voor TVV, maar dit schot werd goed gekeerd door Tom, in de rebound in buitenspelpositie afgerond door TVV. Goal terecht afgekeurd. Een minuut later, actie van Sander, keeper van TVV laat los en tikt Sander net voldoende aan, zodat de gegeven penalty terecht was. Deze werd vervolgens koel binnengeschoten door Martijn. Een mooie vroege voorsprong. Vervolgens ontstond er inderdaad een duel dat zich vooral in het midden afspeelde. Maar onze middenvelders Stijn, Daniel en Mart vochten hier als leeuwen en wisten de duels te winnen. Daniel zag er al snel net zo uit als Lucas. Alleen door een andere haardracht nog te onderscheiden. Maar gevolg was wel dat TVV niet meer gevaarlijk kon worden. De Lutte bleeft het proberen met combinatievoetbal, maar dat was nagenoeg onmogelijk op dit veld. Het wachten was op 0-2, die gelukkig ook zou vallen. Voorzet Sander op Wes, die de bal op snelheid aanneemt en beheerst binnenschiet. Daarna wat mogelijkheden op de 0-3, vooral een hakballetje van Jacco die Wes hiermee voor de keeper zette was leuk om te zien. Overigens met Jacco voor de wedstrijd felle discussies over aan welke kant te beginnen vanwege de wind. Onze aanvoerder kreeg gelijk, eerste helft wind mee, tweede helft ging de wind liggen. Dit heeft niet iedereen meegekregen, maar is wel een detail natuurlijk. In de rust knusjes bij elkaar gezeten, redelijk kleine kleedkamer, dus het was fijn dat er een 2e helft begon. Lekker weer naar buiten. Voor een 2e helft die eigenlijk zo in de boeken kon. TVV probeerde het nog wel, maar daar raakten de krachten op. Wij verzuimen in die periode om in  de eindfase de juiste dingen te doen, zodat we de score verder zouden kunnen uitbouwen. Verder valt er niet zoveel te melden over de 2e helft volgens sommigen. Door de bril van een trainer gekeken zie je toch wel mooie dingen. Zo vond ik dat de verdediging sterk en geconcentreerd bleef spelen. Het middenveld bleef duels winnen, doen we weer conditie op en staan we steeds meer als een team te spelen. Als een geheel, met een missie en hopelijk ontstaat er zo langzamerhand een besef dat er nog veel mogelijk is. En dat we daar rekening mee willen houden op de zaterdagavond en op de trainingen. Steef Maclaren en Munsterman bedachten in het kampioenscapsjaar de kreet: “Working on a Dream” en een jaar later: “Closing the gap”. Ik zeg beide van toepassing. Komende donderdag een nieuw hoofdstuk bijschrijven thuis tegen Fleringen. Laat het een mooi boek worden. Come on guys!

 

Het Centrum 1-SV De Lutte 1     1-0

Vandaag naar Enschede richting Het Centrum. Dat overigens aan de buitenkant van Enschede ligt overigens, beetje vreemde plek voor een centrum. Je zou verwachten dat dit in het… nou ja, je snapt hem. Maar goed, de zaterdag voorafgaande de wedstrijd op de televisie dat er sneeuw zou komen. Code oranje. Met een dikke nachtvorst. Dus bevroren bodem, beetje sneeuw op een gewoon grasveld, dat zal wel niet doorgaan. S’nachts nog extra uit bed of de sneeuw er al was. En ja, hoor tegen de ochtend de eerste vlokken. Mooi wit in de straat. Nu maar wachten op het bericht van afgelasting. De eerste club die de wedstrijd eruit gooide was om 09.00 uur bij DTC. Ik dacht, mooi, ik kruip weer lekker onder de wol, lekker warm tegen het meisje aan. Toen een app van Robin, inclusief foto. Lijntjes werden getrokken. Ik vind voetbal leuk hoor, maar niet onder deze omstandigheden. Alsnog maar naar het veld gefietst. Koude handen, lichte ijsregen. Echt de rayonhoofden al bij elkaar voor een eventuele tocht der tochten. Vliegverkeer in Amsterdam ontregeld, treinen die niet reden en overal in het land ongelukken door het weer. Maar nee, wij lekker voetballen. Maar alle hoop op de scheidsrechter van dienst, die moet ook nog keuren. Eenmaal op het veld aangekomen, was direct duidelijk dat er niet een eerlijk duel kon worden gespeeld. Tenminste als je uitgaat van technisch verzorgd voetbal. De doelgebieden waren bikkelhard, dus voor de keepers lekker duiken op beton. Aan de zijkant was het hard bevroren en overal op het veld goede en harde stukken. Maar zowel de tegenstander, als de scheidsrechter zagen er niets vreemds in, er was geen enkele reden om niet te voetballen. Geen gezondheidsrisico’s. De scheidsrechter erop gewezen dat het gevaarlijk was, maar ja, alsof je tegen een doperwt staat de praten, totaal geen zin. De warming up hadden we maar aangepast. En de wedstrijd. Centrum wint door een penalty. Verder niets over kwijt. Hoogtepuntje was nog wel dat ik in de wc naast iemand stond, die tegelijk bier kon drinken en plassen. Op zich wel grappig. Daarna terug naar De Vereniging voor een buffetje en drankje. Er werd een ware verloting gehouden. Robin en Tonny, dank voor het organiseren! De winterstop breekt aan, ik denk dat we ergens 4e staan, maar van chagrijn niet meer naar gekeken. Op naar de kerststal, naar kinderke jezus, de stal, de os en de herders. Die lagen bij nacht in het veld. Op naar de oliebollen, vuurwerk en de jaarwisseling. Zodat ik dan eindelijk kan zeggen, het wordt gelukkig nieuwjaar.

SV De Lutte 1 – Vosta 1   4-1

Excuses allereerst dat er geen verslag is gekomen van de wedstrijd tegen Berghuizen. Niet omdat we verloren hadden, maar gewoon niet aan gedacht, door drukte enzo.

Maar vandaag stond Vosta op het programma. Vostaat laag in de competitie, maar onderschatten is wel het laatste wat we moeten doen. Het veldspel was niet denderend te noemen. Dit had 2 redenen. Ten eerste de harde wind die over het veld blies. En ten tweede was het mijn schuld. In de wedstrijd bespreken had ik 2 kleuren gebruikt voor ons team. Rood en blauw, die samen moesten spelen. Op het veld gebeurde dat prima, de bal ging van blauw naar rood. Ben daarom blij om te zien dat datgene wat vooraf verteld ook zo wordt uitgevoerd. Alsnog waren wij meer op de helft van Vosta te vinden. De 1-0 viel alsnog voor de rust, door een strakke corner van ik dacht Stan, die aan de andere kant punt 16 meter werd opgevangen door Bonno. Die laat de bal 1x stuiten en volleert de bal zo via onderkant lat over de keeper. Strakke goal van onze adjudant bij de Tuffelkeerlkes. Blijkt dat carnaval ook een positieve en bevrijdende werking heeft. Voor de rest niet veel te vertellen over de eerste helft. Wel vooraf wat geleerd. Gele of eigenlijk geel/bruine bananen hebben meer vitamines dan jonge groene bananen. Kwestie van rijping. Stan had de schoenen kapot. En een mooie goal van de rechtsback van het 2e, zo vanuit een voorzet zijkant in de goal. EN ik vermeld dit niet zomaar. Het blijkt deze zaterdag van de backs. De back van het 2e en Bonno scoorden al, maar ook onze rechtsback scoorde deze wedstrijd. We hadden namelijk ook goede aanvallen, deze via Casper die vanaf de linkervleugel hard voorgeeft en perfect de inlopende Mart bediend, die dan vervolgens snoeihard scoort. Mooie goal en een veilige marge van 2-0. Vervolgens zagen we wat vreemde en hoge ballen zo ergens richting het luchtruim, waardoor luchtafweersystemen in Tel Aviv afgingen. Maar ook de aansluitingstreffer van Vosta. Laten we zeggen doordat ik vooraf had verteld dat we met het rode team moesten samenwerken. Toch had ik nooit het gevoel dat het mis kon gaan. En dat ging het dan ook niet. Een paar minuten later een schitterend afstandschot van Lars, van ver, ver buiten de 16 meter, snoeihard in de kruising. Tenminste als je een pupillengoal als referentie neemt. Eigenlijk gewoon half hoog met een keeper die niet iets deed. Maar wel de verlossing. De verlossing kwam daarna via onze trainer, die het aandurfde publiekslieveling Daniel aan de kant te zetten en pas een kwartier voor tijd in te brengen. Het kwam tot meerdere balcontacten. En maakten we alsnog de 4-1. En eigenlijk niet meer een idee wie dat deed. Ik denk eigenlijk Sander of Wes. Dat zal ik dan volgende week moeten vermelden. Want dan hebben we nog 1 wedstrijd tot aan de winterstop, uit tegen Het Centrum.

 

SV De Lutte 1 – La Premiere 1  1-1

Echt even beginnen met een hele slechte woordspeling. Want vandaag voor mij de eerste keer tegen La Premiere, dat betekent dus een premiere. Vies waterkoud weer, waardoor meer supporters in de kantine dan aan het veld. Stuk warmer daar. Warmer was het ook vrijdagnacht, doordat enkele personen het nodig vonden om de papiercontainer in de fik te steken. Echt doelloze actie, triest gewoon.  De warming up was scherp, lekker positiespel en mooie goals bij het afronden. Helaas na 2 minuten de kans op 1-0, maar die gaat er dan net niet in helaas. Maar we zagen een sterk spelend De Lutte, sterk in de combinaties, een paar mooie crosspasses en dominant in de duels. Het wachten was dan ook op de eerst treffer. Die komt op het bord, door een voorzet van links tot aan Lucas en die wil verwoestend uithalen. Maar dat lukte niet, waardoor de bal tussen de benen van de verdediger en daarna de keeper tegen het netje verdwijnt. En omdat LAP verder niet gevaarlijk werd was het eigenlijk hopen op de 2-0. Haalt de motivatie weg bij de tegenstander en wordt het wat makkelijker allemaal. Maar eigenlijk na een half uur spelen zag je meer balverlies. LAP speelde steeds agressiever in de duels. Zo hier en daar wat te hard, maar wij komen hierdoor niet meer in de wedstrijd. Hierdoor kwam LAP wat vaker op onze helft wat uiteindelijk resulteerde in de gelijkmaker vlak voor de rust. Moet ook zeggen dat dit een wereldgoal was. De 2e helft levert eigenlijk hetzelfde beeld op. SV De Lutte meer aan de bal, zonder dat het goed was. Er ontstonden wat momenten, maar niet meer dan dat. Vervolgens een werkelijk schandalige actie op de doorgebroken Jacco. Op volle snelheid van achteren neer geschopt met de volle intentie om hem te raken. Al een wonder dat hij opstond na behandeling, maar ook een wonder dat hiervoor geen rode kaart werd gegeven. Echt ongelofelijk. Maar ja, we moeten er wel weer mee dealen. Daarna kantelt de wedstrijd en krijgt LAP nog 2 grote kansen op de 1-2, geluk dat Tom in deze fase scherp was en beiden pogingen liet mislukken. Slotfase nog een grote kans voor ons op de winst, maar het mocht er niet van komen. Gemengde gevoelens heet dat. We blijven meedoen op de titel, volgende week de superbelangrijke wedstrijd tegen Berghuizen uit.

SVV’91 1 – SV De Lutte 1 1-3

Vandaag dan eerste wedstrijd op de eerste officiële ijsdag van het jaar. Het zonnetje scheen volop, maar hoor de wind waait door de bomen. (Sinterklaas in het land…) Een ijzige poollucht uit Antartica hield ons land vandaag in de greep. Zelf had ik thuis 2 broodjes gehad, dus als je dan aankomt bij SVV en het ruikt er lekker naar kip, dan is het wachten op het einde van de wedstrijd. Maar eerste de wedstrijd. In de 12e minuut van de warming up het absolute hoogtepunt van de dag. Luuk speelt Wes weergaloos door de benen, technisch volmaakt eigenlijk. SVV begon fanatiek aan het duel. Ze probeerden direct druk te zetten, waardoor onze middenvelders en aanvallers nauwelijks ruimte kregen om een bal aan te nemen. Hierdoor hadden we regelmatig balverlies door onnauwkeurige passing. Ook spelen op een grasmat is dan wennen. Matje lag er wel goed bij, maar was op diverse plekken glad door de onderlaag. SVV kreeg echter niet of nauwelijks kansen tot de 18e minuut. Een solo van een SVV speler door onze defensie, mogelijk gemaakt door een glijpartij en niet goed ingrijpen, leverde de 1-0 op voor de thuispartij. Na deze goal kregen we steeds meer grip op de wedstrijd. We werden feller in de duels, gingen deze winnen en kregen we ook wat meer ruimte. We maken de 7e afgekeurde goal van dit jonge competitiejaar. Wel een mooie overigens. Jacco op volle snelheid weggestuurd, al glijdend trekt hij de bal voor de achterlijn voor de goal, waarna Luuk de bal vol in de kruising schiet. Maar ja, de grens vond dat de lijn iets naar voren lag, dus achterbal. Sander is dan net binnen op het sportpark, volgens Koekelmaps lag het SVV veld ergens midden in het centrum van Enschede, dus daarom te laat. Overigens samen met vriendin, wellicht had dit nog iets te maken met het laat komen. (ochtendsex?) Terug naar de wedstrijd, SV De Lutte sterker hadden we gezegd, goal afgekeurd, maar de gelijkmaker volgt alsnog in de 26e minuut. Corner voor ons, beetje scrimmage situatie, maar de bal komt bij Lucas voor de voeten en die schiet bikkelhard binnen. Verdiend voor dat moment en met deze stand de rust in.
In de 2e helft een zelfde beeld. SVV bleek een sterke tegenstander, maar alsnog hadden wij het beste van het spel. Technisch wat verzorgder, meer vanuit een gedachte voetballend. De 1-2 is dan een gevolg hiervan. Fantastische combinatie tussen Jacco en Luuk vanaf de linkerkant, de voorzet wordt beheerst afgerond door onze Wes. Echt een goal, die in de samenvatting meerdere keren zou getoond, met uitleg van Jan van Halst, die op zijn computer de looplijntjes uittekent. De slotfase van de wedstrijd was hectisch. Logisch eigenlijk, SVV zet alles op alles op alsnog de gelijkmaker te scoren. Zij werden vanuit standaardsituaties ook gevaarlijk en was het een paar keer even billen knijpen. Aan de andere kant ruimte voor ons op de counter. Luuk werd een kans ontnomen na 2 panna’s op rij, de overtreding daarna werd niet gezien. Maar alsnog Lucas met de 1-3 door beresterk doorzetten van hem. Verdiende overwinning, maar mooi om te zien dat wij de strijd aangaan als het ook nodig is. De komende weken zijn we dit zeker nodig. Dan spelen we tegen ploegen uit de bovenste regionen. In de bestuurskamer een nieuw begrip geleerd. Namelijk de gele kaart van Kay was een preventieve gele kaart. Door dit te doen de emoties uit de tegenstander te halen. Aan de andere kant ook preventief niet geven om geen emoties op te wekken. Nou ja, ik begreep en waardeerde de uitleg van de goed fluitende scheidsrechter. Even genieten tot aan dinsdag, dan weer oppakken en voorbereiden op de thuiswedstrijd tegen La Premiere. Voor mij inderdaad een première om tegen ze te mogen spelen.

 

SV De Lutte 1-AVC Heracles 1 0-1

Verslag later dan normaal, maar tsja, de auteur was niet zo lekker te pas. Werken en dan onder de wol was het deze week. Werken was het ook zondag, thuis tegen AVC Heracles. Deze club ontstond in 1974, na de afsplitsing van de profclub Heracles. De naam Heracles stamt uit de oudheid. Herakles is in de Griekse mythologie een halfgod, de zoon van Zeus en Alcmene. Die in Griekse tempels het opnam tegen Cleopatra en haar team. En belangrijk, Herakles was deels de vader van Jezus van Nazareth, vandaar de term Halfgod. Nu dat allemaal weer is verklaard, terug naar de wedstrijd. Warming up was al wat minder. Maar de wedstrijd in de eerste helft ook. We hadden het meeste balbezit, speelden veelal op de helft van de tegenstander, maar kwamen niet tot het afmaken van kansen of mogelijkheden. Eerste kopkans was voor Hans Punt, die de bal als toeschouwer tegen het hoofd kreeg. Maar het doel miste vervolgens. Zoveel kansen waren er ook weer net niet. Maar die moeten er dan wel in. Wat beter lukte was het laten verdwijnen van ballen. Duur dagje. Zo kwam er een bal precies op het balkon bij de buren van de Chinees. Daar kom je niet zomaar bij. Al was het alleen al dat er veel katten in de tuin van de Chinees zitten. Per uur wordt er hiervan 1 opgehaald. Die vervolgens reïncarneert in de gedaante van een Koeloyou bal of in reepjes als Babi Panggang. En schiet Martijn weer eens een bal ver richting het Paasvuur. In de rust dus nog 0-0. In de 2e helft een beter SV De Lutte. Tot aan de 16 meter ging het prima. Waren we dominant, maar omdat er veel in een hoog tempo wordt gespeeld en de ruimtes klein waren hadden we niet het vermogen om in de eindfase nauwkeurig te zijn. Teveel onnauwkeurig. En de kansen die er alsnog kwamen werden niet benut. En dan komen ze weer, de clichés. Als je zelf niet scoort, dan doet de tegenstander dat wel. En eerste en enige mogelijkheid voor AVC werd benut, mede door eigen toedoen. In de eindfase nog grote kansen op de gelijkmaker, maar het mocht niet zo zijn. Zuur, onverdiend, maar wel de realiteit. Tweede nederlaag en beide onnodig. De komende weken treffen we tegenstanders in de bovenste regionen, dan zal het beter moeten. Maar goed, op naar volgende week zondag, dan uit tegen SVV. Niet uit Vlaardingen, maar uit Enschede, dit even als aanvulling voor de uitsupporters.

 

SV De Lutte 1-Manderveen 1 4-0

Op de eerste koude winterdag van het jaar, de thuiswedstrijd tegen Manderveen. Niels wist vooraf te vermelden dat zij in het rood speelden. Dat bleek zo te zijn. Alhoewel ze in het groen de warming up deden. Dus dat was op dat moment nog geen zekerheidje. Overigens Manderveen staat vooral bekend om Ria’s eetcafé. Daar serveren ze gehaktballen van 350 gram voor € 13,75. Dat is dan wel inclusief patatjes, gebakken aardappeltjes en verse groenten plus gebruik maken van het saladebuffet. Maar 350 gram gehaktbal, ik zeg dikke tip voor de uitwedstrijd om daar met zijn allen naartoe te gaan. Dan de wedstrijd. Tsja, Manderveen zette hoog druk, op de eigen helft dan. En net als bij korfbal vaste koppeltjes vormend. Dit leverde nieuwe vriendschappen op bij deze en gene. SV De Lutte startte goed. Veel balbezit en druk naar voren, echter kansen werden niet benut. Na een kwartier werd het tempo lager, omdat het ook gewoon lastig is om tegen een dergelijke gesloten verdediging ruimte te creëren. Alles staat vast eigenlijk. Moet ook zeggen dat Manderveen dat goed deed. Maar alsnog valt de 1-0 door goed doorzetten van Lucas, die ook het duel met de keeper wint. Laatste kwartier 1 echt hoogtepunt gezien. Sander houd(t?) ongeveer 50x de bal hoog, zittende in de dug-out. Heb ik ook nog niet vaak gezien dat iemand dat kon. Mooi wel. In de 2e helft hetzelfde wedstrijdbeeld. Manderveen verdedigt, wij proberen de 2-0 te maken. Dat lijkt dan niet te lukken. 90 Procent balbezit. Tom krijgt na 20 minuten en 15 seconden zijn eerste terugspeel te verwerken. Dat ging goed. Verder geen schoten tussen de palen gezien vandaag. Maar wel voor de 4x de 0 achterin, waarmee de minst gepasseerde verdediging in Twente. Moet je eigenlijk niet hardop zeggen, zul je altijd zien dat… maar complimenten voor het hele elftal hiervoor. Verdedigen doe je ook met zijn allen. En net als je denkt aan de warme kantine en een lekker bokbiertje, dan ontvlamd de wedstrijd alsnog. In de 82e minuut een totaal mislukte en wilde trap naar voren van Kay, komt bij toeval bij Jacco terecht, die op de borst aanneemt en met de punt binnentikt. De versie van Jacco en Kay was anders. Namelijk beiden hadden oogcontact eerst, Kay geeft een fantastische crosspass op Jacco, die onder druk van een tegenstander op de borst aanneemt en buitenkant rechts beheerst binnenschiet. Tis net hoe je het wilt zien natuurlijk. Dan 2 minuten later diezelfde Jacco met een breedtepass op Stan, die vanuit de draai knap binnenschiet. Paar minuten later nog de 4-0 door Luuk, die tweebenig als die is, scoort vanuit assist van Jacco wederom. De after party levert verder leuke gesprekken op. Even weer genieten tot dinsdag, maar dan weer scherp voor de volgende wedstrijd. Dat is dan thuis tegen AVC Heracles.

SV De Lutte 1 – Phenix 1 6-0

Op het eerste gezicht zou je niet zeggen dat beiden clubs veel met elkaar gemeen hebben. Maar wie de historie kent weet wel beter. Zo ontstond Phenix in 1925. De naam te danken aan een oude Egyptische mythische vogel die zich in het vuur gooide en vervolgens verjongd uit de as herrees. SV De Lutte ontstond dan in 1944 met de bijnaam de Blauwe krekels. Dus beide ontstaan uit diersoorten met een verhaal dat in de praktijk niet klopt. Nog nooit een dooie vogel zien herrijzen en nog nooit een blauwe krekel gezien. Nou ja, en dan het heden. Stralend weer, vol de zon op de dugout, waardoor een factor 25 niet had misstaan qua insmeren. Lekker die opwarming van de aarde. SV De Lutte begon scherp aan de wedstrijd. Al werd er niet veel gevoetbald in het eerste kwartier. Vele blessures maakten dat het spel regelmatig stil kwam te liggen. Maar werd er ook snel gescoord. Spits inspelen, kaatsen en openen op Sander en zijn perfecte voorzet werd binnengekopt door Stan. Ik denk dat dit zijn eerste kopgoal ooit moet zijn geweest. Daarna nog wat mooie kansen die helaas niet het doel troffen. Zonder namen te noemen miste iemand die in dit verslag al werd genoemd een grote kans, maar volgens eigen zeggen was het alsnog een moeilijke kans. De 2-0 kwam al wel snel op het bord. Jacco slalomde door de defensie en bediend Lucas op maat, zodat hij van dichtbij kon binnentikken. De 3-0 opnieuw een solo van Jacco, die nu ook de doelman passeert met een schitterende schijn/lichaamsbeweging. Vervolgens kwam Phenix nog met 10 te staan vanwege een rode kaart, zodat de zege al redelijk veilig leek bij de rust. Na de rust hetzelfde spelbeeld. SV De Lutte speelde vanuit een goede organisatie, lieten de bal het werk doen en de score verdubbelen. De 4-0 door Sander was leuk om te zien, net als de 5-0 (zijn 2e van de middag) van Jacco. Weet even niet meer hoe die ging, omdat de trainer er voor stond. De mooiste uiteindelijk door Lars, die eerst probeerde te scoren met een totaal mislukte stiftbal. Maar in de opvolgende corner met een schitterende ophaal scoorde. Van Basten tegen Den Bosch was er niets bij. Dit was al in de laatste minuut. Mooie overwinning, 2 dagen genieten, maar dan weer door, voorbereiden op Langeveen uit.

Fleringen 1 – SV De Lutte 1 0-1

Ik zeg nog tegen Tom dat het voordeel van de 5e klasse is dat we bij clubs komen, waar ik nog nooit ben geweest. Beetje Keuken Kampioen gevoel. Zo vandaag naar Fleringen. Nog nooit in het dorp zelf geweest en…..nu nog steeds niet. Blijkt dat het veld ver van het centrum afligt. Maar mooi complex, wat een fantastische grasmat, kunstgrasveld en beachvolleybalveld. Dan de wedstrijd. Tsja, wat zullen we daarvan zeggen. Er was veel strijd, dat is een kwaliteit, die beide teams blijken te hebben. Dus dat is mooi. De Lutte was voetbaltechnisch toch de betere. Daar waar wij veelal voetballend de aanval probeerden te zoeken, was Fleringen dreigender via de lange pass. De eerste kans in de wedstrijd voor ons. Aanval via Wes aan de rechterkant, pass voor de goal, Sander op de rand van de 16 meter draait handig weg van zijn tegenstander maar zijn schot gaat 1 meter 40 over de goal. Nog een kopkans uit een corner voor Stijn en wat halve mogelijkheden voor De Lutte. Daarentegen een tweetal mogelijkheden voor Fleringen, waarbij Tom goed handelend optreed. De ene keer met zijn been en het andere moment waarbij hij zelf vind dat het geen penalty was. Ook na 4 halve liters, dus dan klopt het. In de rust 2 omzettingen aan onze kant. Maar een sterk openend Fleringen. De eerste 10 minuten stonden we onder druk, maar tot echte kansen kwam het niet. Daarna kregen wij meer grip op de wedstrijd. En had je het gevoel dat de winst mogelijk moest zijn. Maar echt gevaarlijk werd het niet, eigenlijk tot aan de laatste 10 minuten. Daarin kregen we kansen via Jacco, uit de rebound met Lucas en een kans van dichtbij van Sander. Hij vond dat hij de bal wel goed inschoot, ook na 4 halve liters. Maar goede redding van de keeper van Fleringen zal maar zeggen. In de 88e minuut alsnog de winst. Corner of voorzet, weet ik eigenlijk niet meer, van Stan, waar Sander bij de 2e paal aanneemt en afrond. Alsnog de 0-1 en de volle driepunten. Al was het nog wel even billen knijpen tijdens een handsbal moment in onze eigen 16 meter. De scheidsrechter zag eerst een duwfout van Fleringen gelukkig. Na de wedstrijd blijken alle voetbal clichés waarheid. “Kon alle kanten op”, “wie het eerst scoort die wint”, maar de mooiste voetbal cliché kwam van Daniel, die Johan Cruijff citeerde: “elke wasbeer heeft een staart, maar niet elke staart heeft een wasbeer”. Zo is het maar net.

SV De Lutte 1 – TVV 1 1-2

Op televisie zien we de laatste weken allerlei orkanen, tornado’s en andere ellende. Maar hier in De Lutte kan het weer er ook iets van. Alsof na de droge zomer alle regen moest worden ingehaald juist op het moment dat de competitie van start ging. Donkere wolken boven De Stockakkers met de wijze les dat mijn coachjas niet waterdicht is. Tijdens de warming up al doorweekte armen. Tot zover de berichtgeving waarmee je niet veel kunt als lezer. Toch nog een 50 man op de tribune. Die zagen een sterker openend SV De Lutte. Het spel oogde verzorgd, ook al werden niet altijd de juiste keuzes gemaakt. Na ongeveer 10 minuten de eerste kans voor ons. Wes op rechts er langsheen, afgemeten voorzet op Sander, maar zijn inzet mist helaas het doel. Daarna alsnog wat mogelijkheden, maar de verdiende 1-0 valt pas in de 29e minuut. Eigenlijk zoals op getraind deze week, Jacco wint een duel op het middenveld, opent direct naar de zijkant, waar Sander aanneemt en de voorzet terugtrekt op de 16 meter, waar Jacco met een droge schuiver het net vind. Dit zou dan de bevrijding moeten zijn. TVV tot dusver niet gezien qua aanvallen. Kort voor tijd lopen we achteruit, lijkt de organisatie weg en heeft TVV ongeveer 3 minuten balbezit, waarbij ze met een soortgelijke goal als de onze scoren. Met een domper de kleedkamer in ieder geval. In de 2e helft eerst hetzelfde beeld. SV De Lutte meer in balbezit, proberen om verzorgd te spelen, maar 3 opgelegde kansen werden gemist. Cliches zoals de bal is rond, kan alle kanten op, het is 11 tegen 11 gaan dan gelden. Namelijk als je zelf niet scoort dan doet de tegenstander dat. Vlak voor tijd een moment waarbij de verdediging niet goedstaat en een TVV aanvaller alleen op Tom af kan en met het nodige geluk de 1-2 op het bord zet. Eigenlijk het gevolg van een rommelige 2e helft van de 2e helft. De resterende minuten leveren niets meer op. Een slechte en zure start in de 5e klasse. Een domper voor de groep en staf en club. Rest niets anders dan de wonden likken en door naar volgende week, een lastige uitwedstrijd in en tegen Fleringen.

SV De Lutte 1 – Sp. Enschede 1 3-2 (OEFENWEDSTRIJD)

Voor Robin en mij een bijzondere wedstrijd tegen een club waar we beiden trainer zijn geweest. En het pijn doet om te zien dat Sportclub is af gegleden naar een 4e klasse zaterdag. Maar vanavond voor ons een prima tegenstander om tegen te oefenen. De lichtmasten hielden het gelukkig, waardoor er op deze heerlijke grasmat kon worden gevoetbald. Vanaf het begin een sterker SV De Lutte. Na 1 minuut al een verwoestend schot van Mart op de lat. Maar een minuut later scoorde hij alsnog vanuit een afvallende bal. Lekker begin zou je zeggen. Daarna prima veldspel van onze kant. Middenveld stond goed, verdedigers speelden goed in, we speelden met regelmaat tikki-takka voetbal. De grote rondo. Schoten tegen de lat of paal hielden Sportclub in de wedstrijd. De 2-0 viel overigens al vrij snel na de eerste goal. Ik dacht Lucas van dichtbij. Na de rust werd het wat rommeliger. Net als tijdens interlands veel positiewisselingen in het elftal door wissels. Laten we dat maar aanhouden als oorzaak. Maar alsnog kregen we grote kansen. Daar waren we niet scherp voor de goal om de wedstrijd in het slot te gooien. Dit leek alsnog te lukken, een vrije trap van Stan op de achterlijn, strak voor en Lars kan niet meer wegkomen, waardoor de bal tegen zijn hoofd aankomt. Eerste kopgoal ooit denk ik. Daarna gauw wisselen dacht Lars daarna. Hoogtepunt he. Dan de laatste 20 minuten een steeds slordiger De Lutte. En kwam Sportclub terug in de wedstrijd door 2 goals. De gelijkmaker hing niet in de lucht, zodat we tevreden kunnen terugkijken op een aantal aspecten van ons spel. Maar niet tevreden moeten zijn met het verval. Maar goed,, 3 wedstrijden in 6 dagen is ook veel. Maar een goede conditionele prikkel.

SV De Lutte 1- HVV Hengelo 1 0-2 (BEKERWEDSTRIJD)

Ja, lekker weertje op sportpark de Stockakker. Goede najaarszon, nog even genieten hiervan. En weer even terug in de realiteit. De overwinning op LSV was mooi, maar nu een bekerwedstrijd tegen een club uit een hogere klasse. HVV was in de eerste fase ook sterker en slimmer aan de bal. Gemiddelde leeftijd ook echt wel een stuk hoger als (of dan?) bij ons. Maar eigenlijk gaven we niet veel weg. En waren de kansen voor ons. Deze werden helaas gemist. Dat deed HVV niet met hun eerste kans. Pannaatje op de achterlijn bij onze captain en daarna eenvoudig binnengetikt. Dat is het verschil. Dat verschil werd in de 2e helft pijnlijker. We misten 2 opgelegde kansen op 1-1 en 2-1. Die valt dan niet. Maar blijven we het proberen. Na 20 minuten werd ons spel minder en kreeg HVV meer grip. Echter het centrale duo achterin gaf werkelijk niets weg. Martijn vandaag man of the match. In de laatste minuut gaat het alsnog mis. Als een slalom skiër soleert een speler van HVV door de defensie en laat Tom kansloos. Das Pokal aus betekent dat formeel. Geen trip naar De Kuip. Zo kunnen we ons richten op de competitie. Want aan elk nadeel zit een voordeel.

SV De Lutte 1 – LSV 1 4-1

Vanavond de thuiswedstrijd tegen LSV uit Lonneker. LSV promoveerde naar de 3e klasse afgelopen jaar. En hadden zich versterkt met nieuwe spelers. Bij voorbaat een interessante partij dus. Waar staan we ten opzichte van LSV in vergelijking met afgelopen jaar. (4-0 en 1-0 verlies) We verheugden ons op een wedstrijdje op normaal gras, het beste veld van Twente, maar de lichtmasten begaven het na enkele seconden alweer. Tsja, dan of in het donker voetballen of alsnog op het hoofdveld. Na overleg werd het alsnog het hoofdveld. Vanaf het begin kreeg de wedstrijd hetzelfde gezicht als tegen Avanti afgelopen zondag. LSV veelvuldig in balbezit. SV De Lutte compact verdedigend. Vooral de eerste 10 minuten was erg slordig van onze kant. Veel balverlies in de passing, niet nauwkeurig of veel te hoog aangespeeld. De counter kwam er nog niet echt uit. Maar verdedigend stond het wel. LSV komt alsnog op voorsprong via een penalty. Dan gaan je gedachten weer terug naar de wedstrijd Avanti. Zal toch niet? En nee, het zal toch niet. Kort na de 0-1 een aanval van ons, die afgeslagen leek te worden. Maar onze Wes geloofde er nog in, jaagd de verdediger in balbezit op, die begaat dan alsnog de overtreding, penalty voor ons. Deze benut koeltjes benut door Stan. Hoppatee, dat is weer een nieuw perspectief. Zo ontstond er nog een grappig moment, waaruit wij bijna op voorsprong komen. Een hoge bal wordt de keeper van LSV verkeerd beoordeeld. De bal stuit voor hem hoog over hem heen. Vlak voor de doellijn alsnog opgevangen. De VAR niet nodig. LSV heeft daarna nog het meeste balbezit, (34-76%) maar het tempo was te laag om ons nog te kunnen verrassen. En komen wij steeds beter in de wedstrijd. Dat geeft rust in de rust. Maar de rust was kort. na 7 minuten weer naar buiten, voor wat bleek later een dijk van een 2e helft. LSV optisch nog wel meer balbezit, maar SV De Lutte gevaarlijker. De 2-1 valt dan ook naar onze kant. Jacco passeert er een paar en krult de bal in de verre hoek, binnenkantje paal, keeper kansloos. En dan de volgende aanval, 1 om in te lijsten. Ik neem u mee in het proces om te visualiseren wat er gebeuren. Wes rond de middellijn aan de bal, opent over de hele naar ik dacht Jacco, deze speelt de omkomende back Bart in, die verder opstoomt en een perfecte voorzet geeft, die Lucas vallend binnenkopt. Veel mooier gaat het niet. Maar het kan nog mooier. Aanval op de andere back, Niels, die de bal bij Sander op een presenteerblaadje legt voor de 4-1. Verdiende overwinning, helaas als minpunt een hoofdwond voor onze Sam, die net 125 seconden in het veld stond. Sam, veel sterke met her herstel! Al met al hebben we laten zien wat we kunnen, moet vertrouwen geven richting de komende weken.
Avanti Wilskracht 1 – SV De Lutte 1 5-0 (BEKERWEDSTRIJD)

Vandaag de eerste bekerwedstrijd op het programma. Omdat we in pot 4 zaten wisten we dat we geen gemakkelijke loting zouden krijgen. Avanti W, top 3 uit de 3e klasse en dan ook nog eens in een uitduel, niet gemakkelijk. Voor de wedstrijd werden we al achterstand gezet. De warming up doen op een perfecte kunstgrasmat en daarna verbannen naar een hard en oud kunstgrasveld. Deze switch was zeker in ons nadeel. Avanti was vanaf de eerste minuut de baas op het veld. Zij speelden een 3:5:2 systeem, met veel positiewisselingen. Maar wij stonden goed. We hielden goed de zones, communicatie was goed, zodat Avanti ook niet echt gevaarlijk werd. Na 20 minuten merkte je dat het tempo bij Avanti omlaag ging en wij kwamen wat meer op hun helft. Meestal met een counter. Maar onze aanvallers bleken minder snel/sterk dan die van Avanti. Tot echte kansen kwam het niet. Op dat moment is er toch een hoop dat Avanti een tempo lager gaat spelen, maar dan valt alsnog de 1-0 helaas. Dat is toch even een tikkie. Waarvan we in de rust ook niet echt herstelden. Wij gaven meer ruimte weg, linies verder uit elkaar en de communicatie valt weg. En Avanti maar driehoekjes maken. En scoren. Ze lopen gaandeweg de 2e helft uit naar 5-0. Die uitslag had hoger kunnen uitvallen, maar Daan hield er nog redelijk wat ballen uit nog. Nou ja, douchen en naar huis. Illusie armer, wel wedstrijdconditie opgedaan. Ook weer winst.

SV De Lutte 1 – Haaksbergen 1 2-2 (OEFENWEDSTRIJD)

Afgelopen dinsdag de eerste oefenwedstrijd voor het nieuwe seizoen. Ook wel weer lekker om terug te zijn. De geur van het gras weer ruiken, in ons geval de geur van bandenkorrels dan, maar ja, heerlijk voetbalweertje, graad of 21 en redelijk wat publiek die SV De Lutte verkozen boven de championsleaque wedstrijd Dinamo Kiev-Ajax. De thuisblijvers kregen ongelijk. Vanaf de aftrap een sterker De Lutte. Dat via combinatievoetbal met regelmaat op de vijandelijke helft verscheen. Tot echte kansen kwam het niet, helaas wel aan de overkant. In de omschakeling gaven we een tegendoelpunt weg. Haaksbergen scoorde met een droge schuiver in de uiterste hoek. Korte tijd daarna een 2e aanval van Haaksbergen en een 2e goal via een terechte gegeven penalty. Toch wel een domper om zo te beginnen. Maar alsnog kwamen we tot kansen. Wes en Mart kwamen tot doelrijpe kansen, maar schoten voorlangs. Het geluk dan even niet aan onze zijde. In de rust een 5 of 6 tal wissels. Doet er even niet toe. Veel. We kunnen niet zeggen dat de wissels niets hebben gedaan, want 3 minuten na de rust was het al gelijk. Allereerst Lucas met een “Van Hanegem” achtige bal, buitenkant voet zo langs de keeper. Daarna een assist van diezelfde Lucas op de instormende Wes, die koelbloedig kon afronden. Nog een Neymar actie van Sander aan de linkerkant. Dan ga je er even lekker voor zitten. Lichtmastje aan en een wedstrijd die ineens alle kanten op kon. Zo was Daan erg belangrijk met 2 knappe reddingen op 100% mogelijkheden voor Haaksbergen. Maar zo ontstonden er ook kansen voor ons om op voorsprong te komen. Dan moeten we eigenlijk daar nog scherper zijn. De wedstrijd killen als de mogelijkheden er zijn. Het laatste kwartier was meer voor conditiedoeleinden. Beide ploegen werden slordiger, de ruimtes werden groter en was het wachten op het laatste fluitsignaal. Dan spreken we van een nuttige wedstrijd in aanloop naar de eerste bekerwedstrijd komende zondag uit tegen Avanti. De eerste stap richting De Kuip.